R.G . 68

24. 06. 2002

GELİR VERGİSİ (DEĞİŞİKLİK)

YASASI

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhuriyet Meclisi aşağıdaki Yasayı yapar:

Kısa İsim 24/1982 11/1985 67/1987 16/1989 20/1990 22/1991 14/1992 20/1992 69/1993 21/1995 1/1997 4/1998 16/1998 3/1999 14/2001

1. Bu Yasa, Gelir Vergisi (Değişiklik) Yasası olarak isimlendirilir ve aşağıda “Esas Yasa” olarak anılan Gelir Vergisi Yasası ile birlikte okunur.

Esas Yasanın 2’nci Maddesinin Değiştirilmesi

2. (1)

Esas Yasa, 2’nci maddesinin (1)’inci fıkrası kaldırılmak ve yerine aşağıdaki yeni (1)’inci fıkra konmak suretiyle değiştirilir:

41/1976 24/1977 62/1977 11/1980 35/1983 36/1987 70/1993

“(1)

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti sınırları içinde yerleşmiş gerçek kişilerin bir takvim yılında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti sınırları içinde ve dışında her türlü kaynaktan elde ettikleri kazanç ve iratların safi tutarı gelir vergisine bağlıdır. Bu fıkra amaçları bakımından, kazanç ve iratların iki veya daha fazla kişi tarafından, Kurumlar Vergisi Yasası kapsamına girmeyen işletmelerde, gelirin ortaklık esasına göre elde edilmesi halinde, ortaklığın tahakkuk eden gelirinden kişinin payına düşen miktar kazanç sayılır.”

(2)

Esas Yasa, 2’nci maddesinin (1)’inci fıkrasından hemen sonra aşağıdaki yeni (2)’nci fıkra eklenmek ve mevcut (2)’nci fıkra (3)’üncü fıkra olarak yeniden sayılandırılmak suretiyle değiştirilir:

“(2)

Bir şahsın ölümü halinde, bu şahsın yasal temsilcisine ölen şahsa tarh ve tahakkuk ettirilecek miktar üzerinden, vergi tarh ve tahakkuk ettirilir.”

Esas Yasanın 4’üncü Maddesinin Değiştirilmesi

3. Esas Yasa, 4’üncü maddesinin (1)’inci fıkrasının (f) bendinin (iii) alt bendi kaldırılmak ve yerine aşağıdaki yeni (iii) alt bendi konmak suretiyle değiştirilir:

“(iii)

Taşınmaz mal alım satımı veya parselasyonu veya inşası ile uğraşan gerçek ve tüzel kişilerin taşınmaz mal kazançları, bu Yasa amaçları bakımından aşağıdaki (5)’inci fıkrada öngörülen esas ve kıstaslarda hesaplanır. Bu Yasa amaçları bakımından “taşınmaz mal alım satımı veya parselasyonu veya inşası ile uğraşan” deyimi bu tür faaliyetleri meslek haline getirmiş veya amaçları arasında taşınmaz mal alım-satım işlemleri yapması öngörülmüş olan kurumları veya herhangi bir takvim yılı içinde, üç adet taşınmaz maldan fazla elden taşınmaz mal çıkarmış veya bu tür faaliyetleri meslek haline getirmiş gerçek kişilerin vergi yükümlülüğü statüsünü anlatır. Bu statü kapsamına girmiş olanların daha sonraki yıllarda taşınmaz mal faaliyetleri ile ilgili süre veya işlem değişiklikleri bu statülerini etkilemez.

Bu bend amaçları bakımından, her hisse satışı bir adet taşınmaz mal satışı olarak değerlendirilir. Bir tek koçanda gösterilen ve parselasyon ve inşaat işlemleri nedeniyle ayrı ayrı koçanla ifade edilebilecek taşınmaz malların bir bütün halinde satılması durumunda, ayrı ayrı koçanla tespit edilebilen ve müstakil taşınmaz mal niteliğindeki her taşınmaz mal bir adet satış olarak değerlendirilir.

Taşınmaz mal alım-satımı veya parselasyonu veya inşası ile uğraşan gerçek kişilerin, eşine ve çocuklarına taşınmaz mal hibe etmeleri halinde, hibe edilen taşınmaz malların, hibe edildikleri tarihten itibaren üç yıl içerisinde satılmaları durumunda yukarıdaki kurala bakılmaksızın satan gerçek kişiler, hibe edenle aynı yükümlü statüsünde değerlendirilir.”

Esas Yasanın 6’ncı

4.

(1)

Esas Yasa, 6’ncı maddesinin (9)’uncu fıkrası kaldırılmak suretiyle değiştirilir.

Maddesinin Değiştirilmesi

(2)

Esas Yasa, 6’ncı maddesinin (11)’inci fıkrası kaldırılmak ve yerine aşağıdaki yeni (11)’inci fıkra konmak suretiyle değiştirilir:

“(11)

Bakanlar Kurulunun Resmi Gazete’de yayımlayacağı bir kararname ile saptanacak koşullar çerçevesinde, yurt ekonomisinin kalkınması için, yatırım amacıyla Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetine veya Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinin onayı ve bankalar vasıtası ile kurumlara, yabancı devlet veya Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti haricindeki yabancı kuruluşlar tarafından verilen nakdi kredilerden ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetine ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde faaliyet gösteren kurumlara, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti haricindeki yabancı kuruluşlar tarafından verilen ayni kredilerden elde edilen faizlerin tümü veya bir kısmı.”

Esas Yasanın 7’nci Maddesinin Değiştirilmesi

5.

(1)

Esas Yasa, 7’nci maddesinin (2)’nci fıkrasının (a) bendi kaldırılmak ve yerine aşağıdaki yeni (a) bendi konmak suretiyle değiştirilir:

“(a) 27/1977 13/1980

Yukarıdaki (1)’inci fıkranın (a) ve (b) bendleri ile 10’uncu madde kuralları saklı kalmak koşuluyla işletmelere ait ekonomik kıymetler üzerinden Vergi Usül Yasası kurallarına göre ayrılması öngörülen amortismanlar.

Bu Yasa amaçları bakımından ikametgah olarak kullanılan binaların ömrü otuzüç yıl, işyeri ve benzeri amaçlar için kullanılan binaların ömrü ise yirmibeş yıldır. Ancak, satın alınan ve değeri satın alındığı yılın başındaki yürürlükte bulunan bir aylık brüt asgari ücreti aşmayan alet, edavat, mefruşat ve demirbaşlar amortismana tabi tutulmayarak doğrudan doğruya gider kaydedilebilir. Amortismana bağlı ekonomik kıymetlerin işletmenin esas amaçları haricinde kullanılmaları, karşılıksız olarak herhangi bir şekilde elden çıkarılmaları, kullanılmalarının durdurulması, işletmenin faaliyetlerinin durdurulması bu indirim hakkını ortadan kaldırır ve indirim hakkının ortadan kalktığı yılın gelirine eklenir.”

(2)

Esas Yasa, 7’nci maddesinin (3)’üncü fıkrası kaldırılmak ve yerine aşağıdaki yeni (3)’üncü fıkra konmak suretiyle değiştirilir:

“(3)

Yukarıdaki (1)’nci fıkranın (a) ve (b) bendleri ile 10’uncu madde kuralları saklı kalmak koşulu ile amortismana bağlı yeni veya ithal edilmiş aşağıdaki ekonomik kıymetlerin işletme tarafından satın alınmış, imal veya inşa edilmiş ve ilk defa işletilmiş veya ilk defa kullanılmış olması halinde, aşağıdaki şartlara uyulması koşulu ile amortisman indirimine ek olarak yatırım indirimleri uygulanır.

(a)

İşletmenin bilanço esasına göre defter tutması zorunludur.

(b)

Yatırım indirimine bina, makine, tesisat, işletmenin esas faaliyet konusu ile ilgili olan araç ve gereçler ile benzeri amortismana tabi aktif kıymetlerin (özel salon tipi araçlar hariç) maliyet bedelleri esas teşkil eder.

(c)

Arazi ve arsa tedariki, yedek parça (tesislerin iktisadi kıymetini artıran nitelikte yedek parça yatırımları hariç) temini, esas proje dışında münferit tesisat ve araç temini için yapılan harcamalara yatırım indirimi uygulanmaz.

(ç) 47/2000 16/1987 67/1988

Yatırım indiriminin oranı %50 (Yüzde Elli)‘dir. Maliye İşleriyle Görevli Bakanlığın önerisi ile Bakanlar Kurulu bu oranı kalkınmada öncelikle yöreler ve Teşvik Yasası ile Turizm Endüstrisi Teşvik Yasasında belirlenen, özel önem taşıyan sektörlerde yapılan yatırımlar için yapılan yatırımın %100 (Yüzde Yüz)’üne kadar artırmaya veya yasal orandan az olmamak üzere yeni oran tespit etmeye yetkilidir. Tespit edilen yeni oranlar, Bakanlar Kurulu Kararının Resmi Gazete’de yayımlandığı tarihten başlayarak yapılan harcamalara uygulanır.

(d)

Komple tesislerde yatırım tamamlandıktan, diğerlerine üretime başladıktan sonra yatırıma mevzu aktif değerlerin topluca satışı halinde satıcı yönünden herhangi bir işlem yapılmaz. Bu tesisleri alan kişiler (yatırım indiriminden faydalanma şartlarına sahip olmaları koşulu ile) satan kişiye tanınan indirim miktarı kadar yatırım indiriminden faydalanırlar. Yatırım indirimine konu olan aktif değerlerin, yatırımla hedeflenen amaç dışında kullanılması, parça parça satılması veya bu maddede yazılı şartların herhangi birine uyulmaması halinde, indirim toplamı bu hakkın ortadan kalktığı yılın gelirine eklenir ve %50 (Yüzde Elli) cezalı olarak tahsil edilir.

(e)

Yatırım indirimleri ile ilgili özel teşvik yasalarında kurallar bulunması halinde, bu Yasada belirtilen indirim oranları yerine ilgili teşvik yasalarında öngörülen oranlar ve esaslar uygulanır.”

Esas Yasanın 8’inci Maddesinin

6.

(1)

Esas Yasa, 8’inci maddesinin (1)’inci fıkrası kaldırılmak ve yerine aşağıdaki yeni (1)’inci fıkra konmak suretiyle değiştirilir:

Değiştirilmesi

“(1)

Eğitim, kültür, sportif vesair toplumsal gereksinimleri karşılamak amacıyla Devlete, yasal kuruluşlara, spor federasyonlarına kayıtlı ve faal durumda bulunan spor kulüplerine ve benzeri amaçlar için Bakanlar Kurulu tarafından onaylanan fonlara, vakıflara ve hayır kurumlarına makbuz karşılığında yapılan bağış ve yardımlar, dış ülkelerde düzenlenen ulusal nitelikli ilmi, sanatsal veya sportif yarışmalarda veya temsiliyetlerde başarı elde edenlere verilen armağan veya ödül giderleri ile spor federasyonları veya spor federasyonlarına kayıtlı ve faal durumda bulunan spor kulüpleri ile yapılan sponsorluk anlaşmalarından doğan giderler. Ancak bu giderler, sadece yapıldıkları yılın kazancına mahsup edilebilir ve safi kazancın %10 (Yüzde On)’unu aşan kısmı indirilmez. Zarar olması halinde, bu giderleri içeren kısmı daha sonraki yıllara devredilmez. ”

(2)

Esas Yasa, 8’inci maddesinin (2)’nci fıkrasının (A) bendi kaldırılmak ve yerine aşağıdaki yeni (A) bendi konmak suretiyle değiştirilir:

23/1978 52/1984 55/1987

“(A)

Başka bir ikametgahı olmayan ve Sosyal Konut Yasasının öngördüğü bir sosyal konut veya arsası alımı veya bir sosyal konut inşası için yükümlü tarafından borçlanılıp beyanda talep edilen ve ilgili vergilendirme dönemi içinde fiilen ödendiği kanıtlanan ve Gelir ve Vergi Dairesi tarafından onaylanan borcun yürürlükte bulunan aylık asgari ücretin yarısını aşmayan faizleri, Ancak, gelirleri sadece ücretlerden oluşan hizmetlilerin vergi yükümlülüklerinin saptanmasında, ilgili vergilendirme dönemi içinde ödenen borç faizleri yerine, bir önceki vergilendirme dönemi içinde ödenen faiz miktarları dikkate alınır.”

Esas Yasanın 19’uncu Maddesinin Değiştirilmesi

7. Esas Yasa, 19’uncu maddesinin (2)’nci fıkrası kaldırılmak ve yerine aşağıdaki yeni (2)’nci fıkra konmak suretiyle değiştirilir:

“(2) Fasıl 105 21/1982 44/1989

Bu Yasanın 2’nci maddesinin (2)’nci fıkrasının (c) bendine dayanarak Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde yerleşmemiş sayılan yükümlülerin vergilendirilmesinde, bu Yasanın 12’nci, 13’üncü ve 15’inci maddelerinde belirtilen indirimler uygulanmaz. Ancak, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde kayıtlı ve sürekli faaliyet gösteren işverenler tarafından istihdam edilen ve Yabancılar ve Muhaceret Yasası kuralları uyarınca, çalışma izni alan yabancı hizmetli kapsamında olan öğretim üyesi, uzman ve teknik kişiler ile vasıflı ve düz işçiler görevleri dolayısıyla 4’üncü maddenin (1)’inci fıkrasının (c) bendi kapsamında elde ettikleri ücret gelirlerinin vergilendirilmesinde 12’nci, 13’üncü ve 15’inci maddelerde öngörülen indirim miktarlarının ücretin ait olduğu vergilendirme dönemindeki her tamamlanmış aylık hizmet süresine isabet eden kısmı ile 14’üncü maddede öngörülen indirim miktarı indirim olarak uygulanır.”

Esas Yasanın 31’inci Maddesinin Değiştirilmesi

8.

(1)

Esas Yasa, 31’inci maddesinin (1)’inci fıkrasının (a), (b) ve (c) bendleri kaldırılmak ve yerlerine aşağıdaki yeni (a), (b) ve (c) bendleri konmak suretiyle değiştirilir:

“(a)

Devlet dahilinde iş merkezi olan herhangi bir işyerine bağımlı olmaksızın sermayeden çok emek ve mesleki bilgi ve beceriye dayanılarak yaptırılan serbest meslek faaliyetleri dolayısıyla yabancıların, yabancı kurumlar dahil, sağladıkları ödenek veya menfaatlerin parasal karşılıklarından veya komisyonluklardan %20 (Yüzde Yirmi );

(b)

İnşaat, onarım ve montaj işleri yapan ve genel olarak taahhüt işi alan yabancılara, yabancı kurumlar dahil bu işler dolayısıyla ödedikleri miktarlardan veya hakediş bedellerinden %10 (Yüzde On);

(c)

İhaleleri kazanan yabancılara, yabancı kurumlar dahil, sağladıkları her türlü mallara karşılık yaptıkları ödemelerden %10 (Yüzde On);”

(2)

Esas Yasa, 31’inci maddesinin (1)’inci fıkrasının (h) bendi kaldırılmak ve yerine aşağıdaki yeni (h) bendi konmak suretiyle değiştirilir:

“(h)

Satın aldıkları her türlü tarım ürünleri bedeli karşılığı üreticiye yaptıkları brüt ödemeler üzerinden kuru tarımda %0.5 (Binde Beş), hayvancılıkta %1 (Yüzde Bir) ve sulu tarımda %1.5 (Yüzde Birbuçuk); Ancak, yürürlükte bulunan yıllık asgari ücret miktarından az olan tarım ürünleri bedellerinden kesinti yapılmaz. İlgili yılda bir defadan fazla ürün verilmesi halinde, ürün miktarı yıllık asgari ücreti aşarsa yapılacak kesinti toplam ürün miktarı üzerinden hesaplanır. Bakanlar Kurulunca doğal afet (kuraklık dahil) bölgesi ilan edilen bölgelerden teslim edilen tarım ürünlerinde stopaj kesilmez.”

(3)

Esas Yasa, 31’inci maddesinin (5)’inci ve (6)’ncı fıkraları kaldırılmak ve yerlerine aşağıdaki yeni (5)’inci ve (6)’ncı fıkralar konmak suretiyle değiştirilir:

“ (5) (A) 41/1976 24/1977 62/1977 11/1980 35/1983 36/1987 70/1993

4’üncü maddenin (4)’üncü fıkrasındaki faaliyetlerden dolayı elde edilen ve ortalama safi kar esasının uygulanması suretiyle saptanan safi kazanç üzerinden Kurumlar Vergisi Yasasının 23’üncü maddesi ile bu Yasanın 52’nci maddesi kurallarına bakılmaksızın, ilgili işletme tarafından her ay sonu itibarıyle %25 (Yüzde Yirmibeş) oranında vergi kesintisi yapılarak Gelir ve Vergi Dairesine ödenir. Bu kapsamda ödenen vergi, işletmenin bu kazanç türü üzerinden ödenmesi gereken kesin vergisini teşkil eder ve bu Yasada aksine kural bulunmasına bakılmaksızın, bu kazançlar diğer gelirlerle birleştirilmez. Bu şekilde ödenen vergilerin iadesi veya mahsubu yapılmaz.

Ancak, her ay ödenecek vergi;

(a)

Her işletmenin talih oyunları salonlarında bulundurdukları her rulet masası için ayda 450.00 (Dört Yüz Elli) Amerikan Doları veya karşılığı Türk Lirası, her black jack, poker ve punto masası için ayda 300.00 (Üç Yüz) Amerikan Doları veya karşılığı Türk Lirası;

(b)

Her oyun makinesi için ayda 50.00 (Elli) Amerikan Doları veya karşılığı Türk Lirası;

(c)

Yarış neticeleri dış ülkelere bağlı olan at, köpek, futbol ve benzeri oyunlar için ilgili aydaki brüt hasılatın %5 (Yüzde Beş)’i

tutarından az olamaz.

(B)

Yarış neticeleri dış ülkelere bağlı olan, at, köpek, futbol ve benzeri oyunlarda, oynayanlar her oyun kuponu (slip) için 100.000.-TL’yi talih oyunları salonuna yatırmak, işletme de elde edilen bu tutarı ve her kazanandan yapacağı %5 (Yüzde Beş) kesinti tutarını, izleyen ayın sonunda Gelir ve Vergi Dairesine yatırmakla yükümlüdür.

Bakanlar Kurulu, yukarıdaki (A) bendinin (a), (b) ve (c) alt bendleri ile (B) bendinde yer alan tutarları, her yıl %50 (Yüzde Elli)’yi aşmamak koşulu ile artırmaya veya indirmeye yetkilidir.Ancak yapılacak artış her halükarda yukarıdaki tutarların10 (On) katını aşamaz. Bu madde ile ilgili düzenlemeleri Maliye İşleriyle Görevli Bakanlık çıkaracağı bir tebliğ ile düzenleyebilir.

(6)

Her türlü taşınmaz mal (döşeli olarak veya tesisat ve demirbaş ile birlikte kiraya verilenler dahil) kiralama ve kullanma bedeli karşılığı avans olarak alınanlar dahil tahakkuk eden brüt gelirin %10 (Yüzde On)’u, mal ve hakların sahipleri veya temsilcileri tarafından, aşağıda belirtilen esas ve kıstaslara göre Gelir ve Vergi Dairesine ödenir. Ancak, kira alacağının tahsil edilmediğinin Gelir ve Vergi Dairesine bildirimi ve Dairece bunun tespiti halinde veya dava ve icra safhasında bulunan ihtilaflı kira alacaklarının, dava ve icra safhasında olduklarının Gelir ve Vergi Dairesine kanıtlanmaları koşuluyla vergi kesintisi kira alacağının tahsili anında yapılır.

(A)

Aşağıdaki (Ç) ve (D) bendlerinde belirtilen taşınmaz mal sahipleri dışında kalanların elde ettikleri aylık kira gelirleri toplamının yürürlükte bulunan aylık asgari ücret miktarından az olması ve yükümlünün bu gelirleri dışında, 4’üncü maddenin (1)’inci fıkrası kapsamında herhangi başka bir geliri olmadığını kanıtlaması halinde, sözkonusu gelirler, vergi kesintisinden istisna tutulur. Bu istisnadan yararlanmak için yükümlülerin her vergilendirme dönemi başında veya sözleşmenin aktedildiği ayda, hangisi daha önce yer alırsa, Gelir ve Vergi Dairesinin onayını almaları koşuldur.

Ancak, ilgili vergilendirme dönemi için muafiyet onayı almış olanların, daha sonraki vergilendirme dönemlerinde elde ettikleri diğer gelir unsurları nedeniyle bu muafiyet hakkını kaybetmeleri halinde, bu durumu Gelir ve Vergi Dairesine bildirmeleri ve bu muafiyet hakkının kalktığı takvim yılı içinde sözkonusu taşınmaz mal gelirlerine ilişkin vergi kesintisi yapma ve ödeme yükümlülüğünün, bu hakkın kalktığı ayı izleyen ayın en geç sonuna kadar yerine getirilmesi zorunludur. Bu ödemenin, yükümlünün kasıt veya ihmalinden dolayı zamanında yerine getirilmemesi halinde vergi yükümlülüğü, bu tarihten sonra gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir. Bu fıkra amaçları bakımından her takvim ayı bir vergilendirme dönemi sayılır.

(B)

Bu fıkranın (D) bendi kapsamı dışında kalan ve kira geliri elde edenlerin vergi kesintisi yöntemiyle ödedikleri veya ödemeleri gereken vergiler, bunları elde eden gerçek kişilerin veya taşınmaz mal veya hakların münhasıran kira geliri elde etmekle ilgili faaliyetlere ilişkin olması halinde, bu geliri elde eden kurumların, ilgili yıldaki kesin vergi yükümlülüğünü teşkil eder ve bu Yasanın 2’nci maddesi ile 4’üncü maddesinin (2)’nci fıkrasındaki kurallara bakılmaksızın, bu fıkra kapsamında vergilendirilen vergi miktarları vergiye bağlı diğer gelir unsurları ile birleştirilmez ve bu gelirin elde edilmesine ilişkin yapılan harcamalar, gerek sözkonusu gelirlerden gerekse diğer gelir unsurlarından indirilmez. Ayrıca, bu kapsamda ödenen vergilerin iadesi veya diğer vergilere mahsubu yapılmaz.

(C)

İlgili vergilendirme döneminde bu fıkrada belirtilen kira geliri dışında bu fıkranın (A) bendi kapsamındaki gelir unsurları dışında geliri olmayanların vergi yükümlülüğünün hesaplanmasında elde edilen aylık brüt kira gelirinden o dönem için bu Yasanın 12’nci maddesinin (1)’inci fıkrası uyarınca saptanan yıllık muafiyet miktarının bir aya tekabül eden kısmı indirildikten sonra kalan miktar esas alınır. Ayrıca, bu kapsamda bulunan yükümlülerin kira yöntemi ile tasarruf ettikleri bir taşınmaz malı başka birisine kiralamaları veya konutlarını kiraya vermek suretiyle başka bir konutta kira bedeli ile ikamet etmeleri halinde, vergi yükümlülüğü hesaplaması, alınan kira ile ödenen kira arasındaki fark üzerinden yapılır.

(Ç)

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde yerleşmemiş olanların vergi yükümlülüklerinin hesaplanmasında, yukarıdaki (A) ve (C) bendlerinde öngörülen indirim kuralları uygulanmaz.

(D)

Taşınmaz malların ve hakların serbest meslek, ticari, sınai ve tarımsal işletme hesaplarına dahil olması halinde, vergi kesintisinin hesaplama işlemleri, yukarıdaki (A), (B) ve (C) bendleri kurallarına bakılmaksızın, brüt kira bedeli üzerinden yapılır ve bunlara ait kira gelirlerinin yıllık kesin vergilendirme işlemleri, bu Yasanın 2’nci maddesi kuralları kapsamındaki gelirin bütünlüğü ve 4’üncü maddede öngörülen safi kazanç esasına göre tarh ve tahakkuk ettirilir.

(E)

Doğru olarak saptanmasına olanak bulunmayan veya benzerlerine oranla çok düşük beyan edilen taşınmaz mal kira veya kullanma bedelinin saptanmasında, emsal bedeli esas alınır.

27/1977 13/1980

(F)

Yukarıda belirtilen esas ve kıstaslarda vergilendirilmiş olmak, taşınmaz mallarla ilgili elde edilen gelir veya yapılan harcamalara ilişkin Vergi Usül Yasasındaki belge alma ve verme zorunluluğunu ve yıllık beyanname verme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.”

Esas Yasanın 32’nci Maddesinin

9.

Esas Yasa, 32’nci maddesinin (1)’inci fıkrası kaldırılmak ve yerine aşağıdaki yeni (1)’inci fıkra konmak suretiyle değiştirilir:

Değiştirilmesi

“(1)

Aşağıdaki bendlerde gösterilen taşınır mal sermaye iratları, gerçek ve tüzel kişilere nakden veya hesaben ödendiği anda ödemeyi yapanlar tarafından aşağıda belirtilen oranlarda vergi kesintisine bağlı tutulur.

(a)

Tahvilat faizleri ile banka veya kooperatif kredi şirketlerinin tahakkuk ettirdikleri mevduat faizlerinden %6 (Yüzde Altı)’sı; Bakanlar Kurulu ekonomik koşullara göre, yapılacak vergi kesinti oranını 3 (üç) katına kadar artırmaya veya sıfıra indirmeye yetkilidir. Bu yetki;

(i)

Mevduat ve menkul kıymetlerin vadesi, türü ve dövize bağlı olup olmamasına göre,

(ii)

Menkul kıymetlerin Devlet tarafından çıkarılıp çıkarılmamasına göre, ve

(iii)

Tam ve dar yükümlüler ile gerçek ve tüzel kişiler itibarıyla

kullanılabilir.

(b)

Banka ve kooperatif kredi şirketleri dışındaki işletmelerin borç para alma karşılığı tahakkuk ettirdikleri faiz miktarlarının %20 (Yüzde Yirmi)’si; ve

41/1976 24/1977 62/1977   <